Beklemek mi Varmak mı?

Bekliyoruz. Bazen eşten, bazen evlattan, bazen bir dosttan, bazense nereden geleceğini ve ne zaman olacağını bilmediğimiz bir elden bekliyoruz.  

Belki bir tebessüm bekliyoruz. Ruhumuzun en derinliklerine akarak içimizde sevgi uyandıran. Belki hürmet bekliyoruz. Buradayım, görülmek ve sayılmak istiyorum der gibi. Belki bir dokunuş bekliyoruz, sırtımızı sıvazlarcasına, elinin sıcaklığıyla yüreğimize dokunmuş. O el öyle güven vermiş ki bükülmüş belimizi yeniden doğrultmuş. Sönen umutlarımızı yeniden diriltircesine çehremizi değiştirmiş. 

Bazen beklediklerimize aynıyla ulaşıyor, bazense daha da çok bekletiliyoruz. Belki daha iyisi, daha güzel zamanda olacak umuduyla saçlarımızı ağartıyoruz. Günler geçmiş, zaman yüzümüzde geçmişten kalma izler meydana getirmiş, içten gülüşlerimiz ağlamaklı bir tebessümü andırmış. Ama hala bir umut diyoruz. Belki.. Belli ki.. Olacak... Gelecek...

Beklediklerine kavuşanları görüyoruz. Hayatlarına  şahit, acılarına ortak oluyoruz. Bazısı vuslatıyla mutlu olmuş. Bazısı yeni bekleyişlere çoktan geçmiş bile.  

Beklediklerine nail olamayanlar var diğer tarafta da. Hayata tutunacak başka başka yol arayışında. Girdabın içinde çırpınırcasına. Öyle bir gayretleri var ki... Hiç beklemeden nimetin içinde boğulanları, şaşırtırcasına hayrette bırakan bir hal var ortada. Yaşamayan ne bilsin ki.  

Bir de beklemek hücrelerine işlemiş, burası beklemek diyarı diyerek kabullenmişler var. Belli ki bu aşamaları epey olmuş geçeli. Bu kabullenişten sonra her bir olay beklemek fikrinden vazgeçirerek kalbine yaralar bırakmış. Beklediği gölgeler silindikçe hakikati aramış. Yara aldıkça Yâr'a varmış. Tebessüm isteyen değil eden olmuş. Görülmek isteyen değil gören olmuş. Başkalarının sırtını  sıvazlayan olmuş. Bekleyişleri terk etmiş. İyileşmeyi beklemek yerine çözümü iyileştirmede bulmuş.  Sonra bir niyaz çıkmış derinlerden.   

"Varacağım Sen isen ayağıma takılan taşlar basamak değil midir?  

Yaklaştığım Sen isen benden uzaklaştırdıkların nimet değil midir? 

Umduğum Sen ol gayrı bulduğum da Sen."  

Diyerek gayrısından yüz çevirerek acılarına tiryak bulmuş. 

Beklemektense varmak olmuş artık amacı. Yol doğrulunca, önünde sonunda ulaşacaktı. Girdiği bütün yanlış yolları öyle bir tanıdı ki bir daha önüne çıksa sapmayacak kadar kararlıydı.   

Yolu müstakim olanlardan, istikametli yolda sebat edenlerden, ileriye doğru yürümekten korkmayanlardan olmak duasıyla. 

 

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar AYŞE DAĞ - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Son Saat Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Son Saat Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Haber ajansları tarafından servis edilen tüm haberler Son Saat Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Son Saat Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.

03

Ayşe Çiçek - Kıymetli arkadaşım Ayşe’cim kalemine yüreğine sağlık. Yazı üslubundaki naiflik ve duruluk insana adeta okuma şevki veriyor devamını bekliyoruz.

Yanıtla . 1Beğen . 0Beğenme 18 Mart 11:48
02

Ayse - Kıymetli arkadaşım Ayşe’cim kalemine yüreğine sağlık. Yazı üslubundaki naiflik ve duruluk insana adeta okuma şevki veriyor devamını bekliyoruz.

Yanıtla . 1Beğen . 0Beğenme 18 Mart 11:48
01

Aygün - Süper bir yazı olmuş.Gonlunuze kaleminize sağlık.??????

Yanıtla . 1Beğen . 0Beğenme 18 Mart 09:33