ANNELİĞ(İM)E DAİR

 Her şey sorduğum soru ile başladı.

"Ben nasıl bir anne olmak isterim. "Bir gün her şey geride kaldığında nasıl anılmak isterim.

İlk kızımda, anneliğimde öğretilmiş yanlışlarım vardı. Ama o doğru bilinen her yanlış boğazıma düğüm oluyordu. Fıtratıma ters olan her annelik yaklaşımım, vicdanıma yük olmaya başlamıştı. 

Terbiyesi için diye diretilen her yanlış tavır ikimize yük olmaya başlamıştı. Bu yol benim istediğim anneliğe çok tersti. Yolum yanlıştı.

Sonra sordum kendime ben nasıl bir anne olmak isterim. Çocuğumun nasıl bir çocuk olmasını isterim.

Bütün cevaplarımın hepsi MUTLU... ya çıktı.

Mutlu anne ve mutlu çocuk.

Sonra tek hedefim mutluluk oldu.

Hedef mutluluk olunca var olan sevgimiz daha yoğun oldu. Beraberinde terbiye, saygı, anlayış ve başarı geldi.

Zorlukları bile yaşarken mutluluğu hedef aldık. Nasıl mutlu olurum ve nasıl mutlu ederim.

Evlatlarımızı yetiştirirken kalp kılavuzunuz olsun. Yaptığınız davranışta ya sizin ya da çocuğunuzun kalbi acıyorsa orada sizi yaralayan şeyler var demektir.

Çocuğun mutlu olması her istediğinin yerine gelmesiyle ve maddiyatla hiç alakası yok.

Hissettirilen sevgiyi, gösterilen anlayışı ve saygı duyulan kişiliği alıp yüreğine ve hayatına koyan çocuk en mutlu çocuktur.

Unutuyoruz küçük bedeninde olan kişiliğini ve minnacık kalbindeki duygularını ve ona göre davranıyoruz. Hatamız burada.

Onunda kişiliğine saygı, varlığına sevgi duyunca; gördüğü saygı ve sevgiyi oda sana gösterir. Çünkü değerli duyguları alan çocuk değersizi ayırt edebilir. Kendine değer vermeyi ve insana değer vermeyi ihmal etmez.

Hani derler ya anne olunca anladım. Her şey değişti falan. Hayır bence, anne olunca değil; doğru soruyu sorup bulduğun doğru cevapla başlıyor her şey.

Anne olunca başlasaydı bunca çocuk heba olmazdı bence.

Kimsenin kalbini ölçü almayın. Güzeli örnek alın ama kendinize ölçü almayın. Ölçünüz kendi kalbiniz ve evladınızın kalbi olsun. Kırılan evladın gururu değil, yanlış tabular olsun.

Kim nasıl yetişmiş hepsini bir kenara bırakıp, ben nasıl yetiştirdim kendimiz ona odaklansak evlatta yetişir bizimle.

Hepimiz önce kendimizi yetiştirsek. Bizdeki eğrileri düzeltsek sonra çocuklarımıza baksak hayat daha kolay olur. Evlatlar da daha mutlu büyür değil mi?

 

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar İMRANE GÜLEN - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Son Saat Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Son Saat Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Haber ajansları tarafından servis edilen tüm haberler Son Saat Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Son Saat Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.